Snappen

De hond was geen hond maar een mensennaam
Parfum was van de jongen
Nee van de vrouw
Een vork was ook maar een vork omdat iemand dat bedacht had

Zonnig was alleen zonnig op zonnige dagen
Eerlijk zijn was een betwistbaar dilemma
Duurzaam, was een oneindige puzzel
Lente was niet zoals lente kon zijn

Liefde was anders dan de film
Achter ons rug werd van alles besloten
Wat konden we snappen, behalve de appel?

2019 // Lilian van Ooijen

In bad

Een blik op jouw gelaat
En ik voel me weer blozen
Je herschept mijn netelige staat
In een bad met geurende rozen

2019 // Lilian van Ooijen

Konmarizumi

Mus, praat met me
Maak je niet druk
De zon maakt me licht als jouw veer
Geen hapje is té
Voor een gespierd stuk
Maar ik voel me nu vol
En ik zie wol
Zeg niets meer

2019 // Lilian van Ooijen

Dag droom

Soms droom ik even weg in je elektrisch blauwe ogen
Je glanzende donkere krullen die van rapunzel konden zijn
Je blik, fris als een kabbelend beekje
Je ferme postuur als een roeier of een zwemmer
Je lage, schorre stem en je adequate woorden,
zoals het een echte man betaamt

Totdat de realiteit me in de ogen staart
Je hebt een vriendin.

2019 // Lilian van Ooijen